Wieczory na Bastionie Sakwowym: Powojenne przemiany – „Nowy Wrocław”

Drugi wieczór cyklu „Lato na Bastionie Sakwowym” poświęcony był okresowi odbudowy i stabilizacji po wojnie. Temat przewodni: jest kształtowanie się nowej tożsamości miasta po przesiedleniach i napływie ludności z dawnych Kresów Wschodnich. Wieczór podkreślił motyw nadziei, entuzjazmu i życia codziennego w powojennym Wrocławiu. Przypomniał również o znaczeniu dziedzictwa Lwowa, którego materialne i duchowe ślady odcisnęły piętno na kształcie powojennego miasta.

1. 18:00 – Gra miejska: „Skarpetki Tyrmanda” 
   Gra fabularna z tajemnicą w tle, inspirowana duchem Leopolda Tyrmanda. Gracze wcielili się w bohaterkę, która w powojennym mieszkaniu ciotki odkrywa nieoczekiwane powiązania i tropy. Gra była opowieścią o mieście bez ruin, ale z pamięcią o przeszłości.
2. 21:00 – Koncert „Wokół Komedy”
   Jazz końca lat 50. – energiczna, elegancka i radosna muzyka młodego Wrocławia, który próbował zapomnieć o wojnie. Styl inspirowany Komedą, klubami Tyrmanda i radiową muzyką rozrywką epoki. Wystąpił "Dominik Gawroński Quintet tribute to Krzysztof Komeda" i zaprezentował repertuar łączący klasykę jazzu z estetyką epoki, nastrojem klubów artystycznych i atmosferą kulturalnych przemian.
3. 22:00 – Wprowadzenie filmoznawcze oraz projekcja filmu „Zobaczymy się w niedzielę” (1959)
   Film w reżyserii Stanisława Lenartowicza to jedna z najbardziej pogodnych i pełnych uroku opowieści filmowych powojennego Wrocławia. Przedstawia historię grupy młodych ludzi – uczniów, studentów, pracowników – którzy w wolne niedziele spotykają się, zakochują, snują plany na przyszłość. Wrocław ukazany jest jako przestrzeń nowoczesna, pogodna, egalitarna. Przestrzeń nadziei. W tym obrazie nie pojawiają się ruiny czy okres niepokoju – przeciwnie, to miasto już odbudowane, zielone, tętniące energią i rytmem kolektywnego życia.
   Lenartowicz portretuje rzeczywistość wczesnego PRL-u bez propagandowego przerysowania, ale i bez gorzkiego realizmu – raczej jako przestrzeń nadziei, gdzie wszystko jest jeszcze możliwe. Film ukazuje modernizujące się miasto i jego mieszkańców, dla których niedziela staje się metaforą marzenia o lepszym świecie. W tym sensie „Zobaczymy się w niedzielę” to nie tylko zapis stylu życia epoki, jest to też afirmacja codzienności – takiej, jaką chcielibyśmy ją pamiętać.

Wstęp na koncerty i pokazy filmowe był bezpłatny i nie wymagał wcześniejszej rejestracji. Wszystkie wydarzenia odbyły się w otwartej przestrzeni Bastionu Sakwowego i miały charakter ogólnodostępny. Udział w grze miejskiej również był bezpłatny.